مسأله 45 - رجوع به كفايت كه معناى آن در شرط چهارم بيان شد ، در استطاعت بذلى شرط نيست . بلى اگر انسان مالي از خود داشته باشد كه كمتر از مصارف وهزينه حج است وشخصي كمبود أو را بذل نمايد ، واجب است قبول كند ولى در اين صورت رجوع به كفايت شرط است . مثلا انسان ده هزار تومان دارد ومصارف حج پانزده تومان است واگر خواسته باشد رجوع به كفايت كند بايد بيست هزار تومان داشته باشد ، در صورتي كه باذل پنج هزار تومان به عنوان كمبود به أو بدهد ، چون رجوع به كفايت ندارد حج واجب نخواهد بود ، ولى اگر باذل ده هزار تومان بدهد واجب مىشود . مسأله 46 - اگر شخصي مالي به انسان هبه نماييد ( ببخشد ) كه با آن به حج برود ، واجب است قبول كند واگر واهب ( بخشنده ) اختيار را به انسان بدهد وبگويد مىخواهى با اين مال حج برو ونمى خواهى به حج نرو ويا مالي را ببخشد ونامى از حج نبرد ، قبولش واجب نيست . مسأله 47 - در مسأله " 34 " گفته شد كه بدهكارى در يك صورت مانع از استطاعت است در اينجا مىگوييم در استطاعت بذلى ، دين وبدهكارى مانع نيست . بلى اگر وقت پرداخت بدهى سر رسيده باشد وطلبكار هم مطالبه كند وبدهكار قدرت پرداخت بدهى خود را داشته باشد ، اگر به حج نرود حج بر أو